چندی پیش، یک زوج در آگهی مطبوعاتی خود، از آمادگی پرداخت پنجاه هزار دلار جهت خرید یک تخمک از دانشجویی ممتاز، بلند قد و ورزشکار، خبر داده بودند. (شایان ذکر است که این زوج، مشکل باروری طبیعی نداشته‌اند.)

هریس از سال‌های دهه هشتاد میلادی، به دلیل ساخت فیلم‌های ورزشی پرفروش آیروبیک که با حضور مدل‌هایی خوش‌اندام و با لباس‌هایی چسبان همراه بود، به معروفیتی جهانی دست یافت. او یک برنامه پر طرفدار تلویزیونی نیز با عنوان «بیست دقیقه با ورزش» ساخته بود که در کنار بیش از چهل سال سابقه فعالیت در صنعت عکاسی از مدل‌ها و ساخت چند برنامه پورنو، کارنامه فعالیت‌های رسانه‌ای او را تشکیل می‌دهد
کارن سینسیو مدیر پروژه اهدای تخمک یک شرکت خصوصی در «بورلی هیلز» می‌گوید: «کاملاً مشخص است که این حراجی به خرید و فروش اعضای بدن انسان‌ها اقدام کرده و کاری غیراخلاقی را ترویج می‌کند... البته در شرکت ما نیز، تعادل ‌بخشی به عرضه و تقاضای تخمک و اسپرم مورد نیاز والدین نابارور، مورد توجه قرار می‌گیرد، اما تبدیل این موضوع به یک حراج تجاری، کاری شرم‌آور است.» در مقابل، هریس چنین می‌گوید: «ما نباید توانایی‌های یک دختر در کسب پول را نادیده بگیریم... به علاوه، همه زن‌ها، از ویژگی‌های برابری برخوردار نیستند.» هری در صفحه اول سایت خود با ارائه تصاویر نیمه برهنه هشت دختر مدل شرکت ‌کننده در حراجی، امکان بررسی ویژگی‌های مختلف این مدل‌ها و انتخاب فروشنده تخمک مورد نظر را فراهم کرده است.

این مطلب خلاصه ایست از مقاله ی carey goldberg: عضو هیأت تحریریه روزنامه نیویورک تایمز که در سایت www.philipkdickfans.com منتشر شده است.(به نقل از ماهنامه سیاحت غرب سال ششم/ شماره شصت و چهارم